Πριν αρχίσω το hating για την ταινία, θέλω να θέσω τους όρους χρήσης της λέξης gay. Δεν είναι κάποιο προσβλητικό σχόλιο για τίποτα τέτοιους φοβερούς τύπους. Το χρησιμοποιώ με την αρχική του έννοια. Που σημαίνει χαρούμενος σαν διπλό ουράνιο τόξο. Και απλά το τραβάω λίγο παραπέρα, δίνοντάς του την έννοια του χαζό-χαρούμενου, που είναι ο ορισμός αυτής της ταινίας.
Πραγματικά, μια ομάδα από happy-go-lucky* χαζοβιόληδες που το μόνο πράγμα που τους κάνει τόσο επιτυχημένους είναι ακριβώς το γεγονός ότι είναι τόσο τρελοί ώστε να καταφέρνουν να διεκπεραιώνουν και τις πιο ψυχανώμαλες, αυτοκτονικές αποστολές ΚΑΙ επιβιώνουν, ώστε να καπνίσουν τα πούρα τους χαρίζοντας σαρδόνια χαμόγελα στους μισθοφόρους που είναι μόνο υπάλληλοι και όχι αληθινοί πατριώτες.
Εντάξει, η ταινία ήταν καγκουριά, αλλά προς υπεράσπισή της πρέπει να πω πως δεν είναι δυνατόν να πας να δεις το A-Team και να περιμένεις να προβληματιστείς για την οικονομία του σήμερα, για την περιβαλλοντολογική καταστροφή που προκάλεσε η BP στον Κόλπο του Μεξικού ή κάτι άλλο παρόμοιο. Δεν είναι δα και Treme. Είναι ακόμα μια ταινία που ικανοποιεί τον στόχο της: Αμερικανοί στρατιώτες δέρνουν και συνουσιάζονται με ότι στέκεται σε δύο πόδια. Το θέμα είναι ότι υπάρχει και το στοιχείο του ελαφρώς χαζοβιόλικου χιούμορ, που δείχνει ότι οι παραγωγοί της ταινίας ήξεραν τι έκαναν.
Προσωπικά έχω βαρεθεί πάρα πολύ να βλέπω το ίδιο μοτίβο ξανά και ξανά και οι δύο ώρες διάρκειας με κούρασαν τόσο πολύ που δεν κατάφερα να απολαύσω τα βεγγαλικά και βαρελότα της 4ης Ιουλίου που απαιτεί κάθε τέτοια ταινία για να κλείσει εν ειρήνη. Είχε μερικούς ενδιαφέροντες χαρακτήρες όπως ο Mr. Lynch (Patrick Wilson) και ο Murdock (Sharlto Copley), οι οποίοι όμως δεν κατάφερναν να σε αγγίξουν και τόσο μιας και δεν υπήρχε κάποια έστω υποτυπώδη ανάπτυξη του χαρακτήρα τους. Έξτρα bonus βέβαια κέρδισε η σύντομη εμφάνιση του Don Draper στο τέλος της ταινίας (συγκεκριμένα, με ξύπνησε).
Έπειτα, είναι ο B.A Baracus (Quinton Jackson), ο οποίος προσφέρει και το ηθικό δίδαγμα της ταινίας, το οποίο προφανώς και είναι «Hey kids, ξυρίστε τις κλάβες σας μοϊκάνα και σκοτώστε άμα κάτσει φάση. Η συνείδηση σας αναπαύεται ειρηνικά». Δεν ήταν κακός χαρακτήρας, απλά η προσπάθεια να του δώσουν κάποιο βάθος ήταν τουλάχιστον αστεία και ίσως και να αποσκοπούσαν σε αυτό. Δηλαδή, ένας των Ειδικών Δυνάμεων (θλιβερή μεταφορά σε ελληνικά δεδομένα) που φοβάται να πετάξει με ελικόπτερο και δεν θέλει να σκοτώνει γιατί την είδε Gandhi, οκ, ίσως υπάρχει κάποια αρρωστημένη ειρωνεία κάπου εδώ.
Ο Liam Neeson παίζει τον αρχηγό τους, τον κύριο Hannibal Smith, ο οποίος αποτελεί το μυαλό της υπόθεσης, και ναι, οκ, όσο και να του ταιριάζει ο ρόλος δε μπόρεσα να ξεπεράσω τις κάπως κακογραμμένες ατάκες. Και αμάν πια με αυτά τα πούρα ως σήμαντρα επικής νίκης, Χόλυγουντ, καιρός να ψάξουμε και για άλλο συμβολισμό. Οκ, καταλαβαίνω ότι είναι «φόρος τιμής» στην σειρά και μάλιστα είναι ένα θετικό στοιχείο για την ταινία που έμεινε τόσο κοντά στην σειρά (άσχετα που κανένας μας δεν την έχει δει). Παρόλα αυτά, δε παύει να είναι τετριμμένο και λυπηρό.
Στη συνέχεια, χεράκι χεράκι με τον Hannibal έρχεται και ο Face (Bradley Cooper), ο οποίος είναι ένα υβρίδιο Hannibal, κάτι σαν προστατευόμενος του. Είναι ο μορφονιός της υπόθεσης και φυσικά, αυτός με το κορίτσι. Γιατί δε γίνεται να μην υπάρχει κορίτσι στην υπόθεση. Και εδώ μπαίνει (με την όπισθεν κατά προτίμηση) η Jessica Biel.
Δε θα πω πολλά, γιατί η υπόθεση ήταν τόσο βαρετή που βαριέμαι και μόνο που την σκέφτομαι. Εάν είναι να κρατήσω κάτι από την ταινία θα κρατήσω το προαναφερθέν χιούμορ που έδινε που και που μια ευχάριστη νότα στην ταινία και σίγουρα την έκανε πιο εύκολη στην προβολή. Γιατί κατά τ’ άλλα, παρότι η ηθοποιία ήταν ως επί το πλείστον καλή, η σκηνοθεσία ήταν τόσο συνηθισμένη που χάλασε και την πλοκή.
Σε σούμα, δεν είναι κακή ταινία, αλλά σίγουρα υπάρχουν άλλες για να περάσεις την ώρα σου. Εάν σου άρεσε το G.I Joe και αν γενικά είσαι αυτού του στυλ στις επιλογές ταινιών σου, τότε να την δεις. Αλλιώς, είναι δύο ώρες. Δύο ώρες. 120 λεπτά με μπαμ μπουμ και κάπνισμα πούρων. Ακούγεται γαμάτο, αλλά είναι αρκετά βαρετό, παρά το 7.4 στο IMDB. Στο τέλος της ταινίας θα είσαι κάπως έτσι:
*ανόητοι, άφρονες, εύθυμοι, ανεύθυνοι ή όλα τα παραπάνω, όπως το πάρει κάνεις
