Φανταστείτε μια σειρά που να συνδυάζει τα καλύτερα στοιχεία μιας απλής (αλλά όχι και τόσο) αστυνομικής σειράς τύπου X-Files, με την ιδιοφυΐα ενός δημιουργού όπως ο J.J. Abraams... Ωραίο δεν ακούγεται; Ε, λοιπόν, είναι. Τεχνολογία από άλλο κόσμο (κυριολεκτικά), σπάνιες ασθένειες, τηλεκίνηση, παράλληλα σύμπαντα, μεταλλάξεις κι ένα σωρό άλλα παράξενα, ανακατεμένα με ανεπανάληπτες σκηνές μάχης και καλοδουλεμένους χαρακτήρες αποτελούν το Fringe.
Η σειρά παρουσιάζει τις περιπέτειες της Olivia Dunham (Anna Torv), η οποία εργάζεται στο ειδικό τμήμα των μεταφυσικών υποθέσεων του FBI (FBI Fringe Division), του τρελαμένου -και μονίμως μαστουρωμένου- μεγαλοεπιστήμονα Walter Bishop (John Noble) και του γιου του, Peter (Joshua Jackson). Μια ακολουθία παράξενων γεγονότων (που συμπεριλαμβάνει ένα αεροσκάφος με νεκρούς επιβάτες και κρυσταλλωμένο δέρμα, μια έκρηξη σε ένα εργαστήριο βιοχημείας, ένα ταξίδι στο Ιράκ και μια επίσκεψη στο τρελοκομείο) είναι η αιτία για να ενωθούν οι 3 κύριοι χαρακτήρες.
Ο Walter, η δουλειά του οποίου στο πανεπιστήμιο Harvard πάνω στη μεταφυσική επιστήμη οδήγησε στον εγκλεισμό του σε ψυχιατρική κλινική, επιστρέφει στο πολυαγαπημένο του εργαστήριο με σκοπό να βοηθήσει στη διαλεύκανση των υποθέσεων, που συνδέονται με τα δικά του παλιά πειράματα και τη μεταφυσική, αφού πρώτα βεβαιωθεί ότι θα του φέρουν μια αγελάδα (χωρίς πλάκα). Ο Peter, μπλεγμένος με τη μαφία σε όλο τον κόσμο, με χρέη από τυχερά παιχνίδια, αλλά και με IQ 190 που του επέτρεψε να διδάξει για λίγο καιρό χημεία σε κολλέγιο, έχοντας πλαστογραφήσει πτυχίο από το MIT, υποχρεούται να γυρίσει στη Βοστώνη ώστε να γίνει η ...μπέιμπι-σίττερ του Walter! Η Olivia, από την άλλη, είναι μια νεαρή πράκτορας με πολύ έντονη την αίσθηση της δικαιοσύνης, κάτι που εντυπωσιάζει αλλά και ενοχλεί τους ανωτέρους της, καθώς το χαρακτηριστικό της αυτό την κάνει μεν μια εξαιρετική πράκτορα, επιρρεπή δε στο να μπλέκει σε καταστάσεις που αδυνατεί να αντιμετωπίσει μόνη της. Είναι μοναχικός άνθρωπος και ρίχνει όλο το βάρος στη δουλειά της.
Στα γεγονότα εμπλέκεται συχνά η εταιρία 'Massive Dynamic' της οποίας το όνομα δείχνει και τη δύναμή της. Πρόκειται για μια εταιρία πολλών εκατομμυρίων με ιδρυτή της τον μυστηριώδη William Bell, συνεργάτη του Walter (17 χρόνια πριν) στο Harvard. Ευθύνεται για την ανάπτυξη και παραγωγή σε διάφορους τομείς, όπως η φαρμακευτική και η ρομποτική επιστήμη καθώς και η παραγωγή νέων όπλων και ιατρικών εξοπλισμών. Εφευρέσεις της συναντάμε σε αρκετά επεισόδια, ενώ ορισμένες φορές βοηθούν τις έρευνες. Το μεγαλοπρεπές κεντρικό της κτίριο με τους ατελείωτους άσπρους τοίχους, τις αδιανόητες εφευρέσεις των επιστημόνων της και την επιβλητική μορφή της Nina Sharp (δεξί χέρι του Βell και διοικήτρια της εταιρίας όσο ο ίδιος απουσιάζει) δίνουν ένα σουρεάλ συναίσθημα στον τηλεθεατή και πολλές ελπίδες στους geeks και gadget-maniacs.
Διάβασα ότι το déjà vu είναι ο τρόπος της μοίρας να σου πει ότι βρίσκεσαι εκεί ακριβώς όπου πρέπει να βρίσκεσαι.
-Peter-
Αξίζει να αναφερθούν, τέλος, οι Παρατηρητές (the Observers), μια μικρή κοινότητα εκκεντρικών καλαφρών κουστουμαρισμένων κυρίων. Σπάνια είναι ενεργά στοιχεία της πλοκής και συνήθως ένας εξασκημένος θεατής της σειράς βλέπει κάποιον από αυτούς να παρατηρεί τα συμβάντα κρυμμένος στο πλήθος. Η Fox τους χρησιμοποιεί συχνά και για την προώθηση της σειράς, καθώς τους παίρνει η κάμερα δήθεν τυχαία να κάθονται στη πρώτη σειρά άλλων εκπομπών, όπως το American Idol. (Πάλι καλά, δηλαδή, γιατί το κανάλι δεν κάνει και πολλά στον τομέα προώθησης της σειράς, εδώ που τα λέμε... Είναι πολύ απασχολημένο με το Glee τελευταία για να ασχοληθεί και με τις άλλες του σειρές)
Όπως κάθε σειρά που σέβεται τον εαυτό της, έτσι και το Fringe έχει να κάνει και με τη σχέση που χτίζεται μεταξύ των πρωταγωνιστών της, του Peter και της Olivia. Πρόκειται για μια «ήρεμη», μέχρι στιγμής, σχέση (τύπου Mulder και Scully) που δεν έχει τα κουραστικά στοιχεία του γνωστού ερωτικού τριγώνου τετραγώνου του LOST και εμπλέκεται έμμεσα στην πλοκή, χωρίς να την επιβαρύνει με ανούσια σκηνικά (φτου-φτου μην το ματιάσω).
Τους απογοητευμένους από το LOST (που μουρμουρίζουν από την ώρα που είδαν το όνομα 'Abraams') θα καθησυχάσω με ένα σχόλιο του ίδιου του δημιουργού, που υπόσχεται ότι η ιστορία που διηγείται αυτή τη φορά είναι πιο εύκολα κατανοητή για το μέσο θεατή σε σύγκριση με το λαβύρινθο του LOST. Έτσι ακριβώς, λοιπόν, ενώ το Fringe αρχίζει (ιδιαίτερα κατά την πρώτη σεζόν) με μεμονωμένες ανά επεισόδιο υποθέσεις, βλέπεις σιγά-σιγά την πλοκή να αποκτά μια πιο συγκεκριμένη μορφή, καθώς η σειρά βαδίζει προς την «καρδιά» των γεγονότων, την αιτία όσων συμβαίνουν και τον τελικό τους προορισμό.
Το Fringe είναι σίγουρα για γερά στομάχια (δείχνει τις σκηνές με όλες τις φρικιαστικές λεπτομέρειες), για ανθρώπους έτοιμους να εγκαταλείψουν για λίγο το μονοπάτι της κοινής λογικής (ή τουλάχιστον να το διευρύνουν) και να αναθεωρήσουν τη δομή του κόσμου όπως τον αντιλαμβανόμαστε σήμερα. Με πλοκή που σε κρατάει μαγνητισμένο στην άκρη του καναπέ (ή εναλλακτικά μπροστά στην οθόνη του υπολογιστή), τέλεια εφέ, δυνατές ερμηνείες και guest stars όπως ο Leonard Nimoy, το Fringe δεν έχει τίποτα να ζηλέψει και να φοβηθεί των άλλων σειρών επιστημονικής φαντασίας της σημερινής αμερικάνικης TV.
Fringe
There’s more than one of everything.
Φανταστείτε μια σειρά που να συνδυάζει τα καλύτερα στοιχεία μιας απλής (αλλά όχι και τόσο) αστυνομικής σειράς τύπου X-Files, με την ιδιοφυΐα ενός δημιουργού όπως ο J.J. Abraams... Ωραίο δεν ακούγεται; Ε, λοιπόν, είναι. Τεχνολογία από άλλο κόσμο (κυριολεκτικά), σπάνιες ασθένειες, τηλεκίνηση, παράλληλα σύμπαντα, μεταλλάξεις κι ένα σωρό άλλα παράξενα, ανακατεμένα με ανεπανάληπτες σκηνές μάχης και καλοδουλεμένους χαρακτήρες αποτελούν το Fringe.
Η σειρά παρουσιάζει τις περιπέτειες της Olivia Dunham (Anna Torv), η οποία εργάζεται στο ειδικό τμήμα των μεταφυσικών υποθέσεων του FBI (FBI Fringe Division), του τρελαμένου -και μονίμως μαστουρωμένου- μεγαλοεπιστήμονα Walter Bishop (John Noble) και του γιου του, Peter (Joshua Jackson). Μια ακολουθία παράξενων γεγονότων (που συμπεριλαμβάνει ένα αεροσκάφος με νεκρούς επιβάτες και κρυσταλλωμένο δέρμα, μια έκρηξη σε ένα εργαστήριο βιοχημείας, ένα ταξίδι στο Ιράκ και μια επίσκεψη στο τρελοκομείο) είναι η αιτία για να ενωθούν οι 3 κύριοι χαρακτήρες.
Ο Walter, η δουλειά του οποίου στο πανεπιστήμιο Harvard πάνω στη μεταφυσική επιστήμη οδήγησε στον εγκλεισμό του σε ψυχιατρική κλινική,επιστρέφει στο πολυαγαπημένο του εργαστήριο με σκοπό να βοηθήσει στη διαλεύκανση των υποθέσεων, που συνδέονται με τα δικά του παλιά πειράματα και τη μεταφυσική, αφού πρώτα βεβαιωθεί ότι θα του φέρουν μια αγελάδα (χωρίς πλάκα). Ο Peter, μπλεγμένος με τη μαφία σε όλο τον κόσμο, με χρέη από τυχερά παιχνίδια, αλλά και με IQ 190 που του επέτρεψε να διδάξει για λίγο καιρό χημεία σε κολλέγιο, έχοντας πλαστογραφήσει πτυχίο από το MIT, υποχρεούται να γυρίσει στη Βοστώνη ώστε να γίνει η ...μπέιμπι-σίττερ του Walter!Η Olivia, από την άλλη, είναι μια νεαρή πράκτορας με πολύ έντονη την αίσθηση της δικαιοσύνης, κάτι που εντυπωσιάζει αλλά και ενοχλεί τους ανωτέρους της, καθώς το χαρακτηριστικό της αυτό την κάνει μεν μια εξαιρετική πράκτορα, επιρρεπή δε στο να μπλέκει σε καταστάσεις που αδυνατεί να αντιμετωπίσει μόνη της. Είναι μοναχικός άνθρωπος και ρίχνει όλο το βάρος στη δουλειά της.
Στα γεγονότα εμπλέκεται συχνά η εταιρία ‘Massive Dynamic’ της οποίας το όνομα δείχνει και τη δύναμή της. Πρόκειται για μια εταιρία πολλών εκατομμυρίων με ιδρυτή της τον μυστηριώδη William Bell, συνεργάτη του Walter (17 χρόνια πριν) στο Harvard. Ευθύνεται για την ανάπτυξη και παραγωγή σε διάφορους τομείς, όπως η φαρμακευτική και η ρομποτική επιστήμη καθώς και η παραγωγή νέων όπλων και ιατρικών εξοπλισμών. Εφευρέσεις της συναντάμε σε αρκετά επεισόδια, ενώ ορισμένες φορές βοηθούν τις έρευνες. Το μεγαλοπρεπές κεντρικό της κτίριο με τους ατελείωτους άσπρους τοίχους, τις αδιανόητες εφευρέσεις των επιστημόνων της και την επιβλητική μορφή της Nina Sharp (δεξί χέρι του Βell και διοικήτρια της εταιρίας όσο ο ίδιος απουσιάζει) δίνουν ένα σουρεάλ συναίσθημα στον τηλεθεατή και πολλές ελπίδες στους geeks και gadget-maniacs.
Αξίζει να αναφερθούν, τέλος, οι Παρατηρητές (the Observers), μια μικρή κοινότητα εκκεντρικών καλαφρών κουστουμαρισμένων κυρίων. Σπάνια είναι ενεργά στοιχεία της πλοκής και συνήθως ένας εξασκημένος θεατής της σειράς βλέπει κάποιον από αυτούς να παρατηρεί τα συμβάντα κρυμμένος στο πλήθος. Η Fox τους χρησιμοποιεί συχνά και για την προώθηση της σειράς, καθώς τους παίρνει η κάμερα δήθεν τυχαία να κάθονται στη πρώτη σειρά άλλων εκπομπών, όπως το American Idol. (Πάλι καλά, δηλαδή, γιατί το κανάλι δεν κάνει και πολλά στον τομέα προώθησης της σειράς, εδώ που τα λέμε… Είναι πολύ απασχολημένο με το Glee τελευταία για να ασχοληθεί και με τις άλλες του σειρές.)
Όπως κάθε σειρά που σέβεται τον εαυτό της, έτσι και το Fringe έχει να κάνει και με τη σχέση που χτίζεται μεταξύ των πρωταγωνιστών της, του Peter και της Olivia. Πρόκειται για μια «ήρεμη», μέχρι στιγμής, σχέση (τύπου Mulder και Scully) που δεν έχει τα κουραστικά στοιχεία του γνωστού ερωτικού τριγώνου τετραγώνου του LOST και εμπλέκεται έμμεσα στην πλοκή, χωρίς να την επιβαρύνει με ανούσια σκηνικά (φτου-φτου μην το ματιάσω).
Τους απογοητευμένους από το LOST (που μουρμουρίζουν από την ώρα που είδαν το όνομα ‘Abraams’) θα καθησυχάσω με ένα σχόλιο του ίδιου του δημιουργού, που υπόσχεται ότι η ιστορία που διηγείται αυτή τη φορά είναι πιο εύκολα κατανοητή για το μέσο θεατή σε σύγκριση με το λαβύρινθο του LOST. Έτσι ακριβώς, λοιπόν, ενώ το Fringe αρχίζει (ιδιαίτερα κατά την πρώτη σεζόν) με μεμονωμένες ανά επεισόδιο υποθέσεις, βλέπεις σιγά-σιγά την πλοκή να αποκτά μια πιο συγκεκριμένη μορφή, καθώς η σειρά βαδίζει προς την «καρδιά» των γεγονότων, την αιτία όσων συμβαίνουν και τον τελικό τους προορισμό.
Το Fringe είναι σίγουρα για γερά στομάχια (δείχνει τις σκηνές με όλες τις φρικιαστικές λεπτομέρειες), για ανθρώπους έτοιμους να εγκαταλείψουν για λίγο το μονοπάτι της κοινής λογικής(ή τουλάχιστον να το διευρύνουν) και να αναθεωρήσουν τη δομή του κόσμου όπως τον αντιλαμβανόμαστε σήμερα. Με πλοκή που σε κρατάει μαγνητισμένο στην άκρη του καναπέ (ή εναλλακτικά μπροστά στην οθόνη του υπολογιστή), τέλεια εφέ, δυνατές ερμηνείες και gueststars όπως ο Leonard Nimoy, το Fringe δεν έχει τίποτα να ζηλέψει και να φοβηθεί των άλλων σειρών επιστημονικής φαντασίας της σημερινής αμερικάνικης TV.
Walter: Miss Dunham, what we're doing, what you have asked me to do, is pushing the boundaries of all that is real and possible. We're not roasting a turkey.