More like creepy town

Αυτές τις μέρες πρόσεξα ότι βγήκε αυτή η καινούρια σειρά. Και σκέφτηκα «γιατί να μην την δω, μιας και είναι ολόφρεσκια;» Και αυτό έκανα. Χωρίς να δω καμία κριτική και χωρίς να ενημερωθώ περί πλοκής της σειράς, την έψαξα, την βρήκα, την είδα. Veni, vidi, και σαχλότητα στο έπακρο (στα λατινικά πάντα). Η ονομασία της σειράς (Happy Town) πρόκειται για ένα τόσο χαριτωμένο λογοπαίγνιο επειδή η σειρά είναι θρίλερ (και καλά).

Αυτό που δε θα καταλάβω ποτέ, είναι το πώς είναι δυνατό να μη καταλαβαίνουν οι δημιουργοί ότι αυτό που ετοιμάζουν είναι μούφα. Και όχι επειδή μιλάμε για κάποιο πειραματικό σενάριο που βασίζεται αχνά σε γαλλικές ταινίες του ’60 και το Αμερικανικό κοινό δεν θα πειστεί, αλλά επειδή χρησιμοποιεί κάθε πασίγνωστο κόλπο στο Βιβλίο ώστε να προκαλέσει «σασπένς» και τρόμο. Η πλοκή κινείται μεταξύ Lost και Silent Hill. Χωρίς την ακαταλαβίστικη πλοκή και χωρίς ζόμπι (κρίμα).

Η σειρά δεν είναι κακή από μόνης της, αν μη τι άλλο έχει δυνατότητα να πάει πολύ καλά. Αλλά, έχει αυτή την σαχλή αρχή ιστορίας μιας εντελώς ανατριχιαστικής πόλης όπου όλοι χαμογελάνε με δολοφονικό βλέμμα και παράλληλα, όλοι κρύβουν κάτι. Μια πόλη που δεν είδε έγκλημα εδώ και πέντε χρόνια. Πριν τα πέντε χρόνια βέβαια ένας τρελός και μανιακός ονόματι «Magic Man» (ποιος τα σκέφτεται αυτά ήθελα να ήξερα) απήγαγε ένα σωρό ανθρώπους και εξαφανίστηκε. Αλλά μετά όλα μια χαρά, ησυχία, γαλήνη και βουκολική μουσική σε φόντο.

Από εκείνο το σημείο ξεκινάει η σειρά. Και γίνεται ένας φόνος που διαλύει την ηρεμία και λοιπά, και λοιπά, «εμείς είμαστε rednecks, δεν παίρνουμε με καλό μάτι αυτά τα πράγματα» και τέτοια φάση. Βέβαια αυτή την εικόνα έχει και το True Blood και είναι μία από τις καλύτερες σειρές που φτιάχτηκαν. Είναι ακόμα πολύ νωρίς για να κρίνω την σειρά, αλλά μέχρι στιγμής δεν είναι στην αισθητική μου. Μου φαίνεται λίγο σαν κολάζ τετριμμένων καταστάσεων και ιστοριών που βλέπουμε συχνά σε ταινίες.

Παρόλα αυτά, είχε και μερικά πράγματα που θα με κάνουν να δω και το δεύτερο επεισόδιο. Για παράδειγμα, η σειρά έχει αυτό το υφάκι που έχει ο Dexter ως χαρακτήρας. Τα χαρούμενα αθώα μούτρα πιτσιλισμένα με αίμα. Κάπως έτσι είναι οι άνθρωποι της μικρής αυτής πόλης. Επίσης, έχουμε αυτό το εργοστάσιο που δουλεύουν σχεδόν όλοι και θυμίζει πολύ Βιομηχανική εποχή –δίνει ωραία την νοοτροπία του επαρχιώτη Αμερικανού που ζει σε πόλη στο βουνό, κοντά στα σύνορα με τον Καναδά (η ιστορία εξελίσσεται στην Minnesota). Επίσης, έχει μια ανατριχιαστικά λοξή ατμόσφαιρα, που ανακατεύει την χαρούμενη νότα με την ψυχολογικά ασταθή νότα.

Εάν έπρεπε να το χαρακτηρίσω κάπως, θα το έλεγα μάλλον Lynch-ιανο. Ίσως και στο στυλ του Stephen King. Και αυτό με κάνει να θέλω να πιστεύω ότι θα γίνει πιο αστείο, λιγότερο τετριμμένο (από σκηνοθετικής άποψης) και περισσότερο βαθύ (από σεναριακής άποψης). Γιατί ως τώρα ακόμα και εσύ με το t-shirt με την Ονειροπαγίδα, που συζητάς σε κάθε ευκαιρία πόσο τα έσπασε το Mulholland Drive θα το βρεις σαχλό.

Με δημιουργό τον Josh Appelbaum (October Road) και σε πρωταγωνιστικούς ρόλους τους Dan Petronijevic, Amy Acker (Whiskey στο Dollhouse) και Sarah Gadon (Georgia Bravin), νομίζω πως είναι μια σειρά που δείχνει λίγα στο πιλοτικό της επεισόδιο, αλλά ενδεχομένως υπόσχεται πολλά. Εάν είσαι φαν, σίγουρα να το δεις. Εάν ακούς King και αλλάζεις δρόμο, δε βαριέσαι, δες το και συ. 8.6 έχει στο imdb, τι στο καλό πια. Τρέιλερ: